Czym różni się sprawiedliwość od zemsty?
Ktoś powie, że w sprawiedliwości chodzi o balans.
Powrót do równowagi.
Przywrócenie normy za pomocą proporcjonalnej reakcji.
Inni mylą sprawiedliwość z zadawaniem bólu.
Są w błędzie. Przemoc zakłóca porządek.
Balans, który pragną przywrócić.
Nie szukam sprawiedliwości.
Już nie.
Chcę zemsty.
72 GODZINY WCZEŚNIEJ
Na górze są trzy sypialnie i dwie łazienki.
Z głównej sypialni można wyjść na balkon. Wszystko jest zgodne z przepisami.
Odnowiłabym cały dom, od podłóg po sufity.
Ale nawet bez tego to okazja.
Dobra okolica, szkoły. Jest nawet miejsce na basen.
Widać potencjał na inwestycje.
To dlaczego jest taki tani? Ktoś tu umarł?
Właściciel nie miał pieniędzy. Zadłużył się.
Nie płacił. Radzę złożyć niską ofertę.
Właściciel jest pod ścianą.
Cześć, skarbie.
- Co tu robisz? - Chciałem cię zobaczyć.
- Rozmawialiśmy o tym. - Minęły prawie trzy tygodnie.
Warto dać sobie czas.
Tęskniłem.
Ja też. Ale robię to dla naszego małżeństwa.
Wróć do domu, Kate. Mamy czas do końca miesiąca.
- Naprawię to. - Wystarczy.
Nie rozwiążesz takiego problemu.
Oszukali nas.
Dobrym ludziom zdarza się krzywda i tyle.
Mam plan.
Wszystko naprawię.
Nie odbiorą nam domu.
Norman Wilkerson.
Od 26 lat starszy technik w Perkins Plant.
Referencje są z tyłu.
Ma pan kwalifikacje, nawet zbyt duże.
- To coś złego? - Dlaczego pan odszedł?
Nie odszedłem.
W zeszłym roku zakład zamknięto przez Benedict Global.
Przeprowadzają restrukturyzację.
Wie pan, że tu też będzie pan pracował dla tej firmy?
Ta sama spółka holdingowa.
Odpowiada to panu?
Praca jak praca.
Moje ego już dawno wyparowało.
Ten stary pies zna jedną sztuczkę. Naprawianie taśmociągów.
Zapotrzebowanie na to jest coraz mniejsze.
Przyniesie mi to pan jutro? Szepnę o panu dobre słówko.
Zdecydują do końca miesiąca.
- Dziękuję. - Proszę myśleć pozytywnie,
a będzie dobrze.
POZIOM P3
Właź do bagażnika.
- Wchodź. - Dobra.
Sprawiedliwość.
Zemsta.
Najważniejsza jest proporcjonalna kara.
Powiedz.
Jak powinienem cię ukarać?
Co będzie proporcjonalne do bólu, który spowodowałeś?
Kodeks Hammurabiego.
Oko za oko.
Ząb za ząb.
Oddzwonię.
Christina Hart. Kopę lat.
Sądząc po teczce, nie nadrobimy zaległości, Valerie.
Podobno zebrałaś imponujące portfolio klientów.
Potrzebuję twojego doświadczenia i dyskrecji.
- Nie znam się na ubezpieczeniach. - Wchodzimy w K&R.
Porwania i okupy?
Niebezpieczna branża.
I dochodowa. Niemal codziennie ktoś tu ginie.
- Urzędnik? - Księgowy.
- To zadanie dla policji. - Przyszłam do ciebie nie bez powodu.
Ma polisę na pięć milionów dolarów.
Księgowy?
Pracuje w Benedict Global Management.
Został porwany na parkingu.
Jeszcze nie żądają okupu, ale musimy działać.
Moja firma zapłaci ci milion dolarów za pomoc.
My odwalimy robotę, a wy zaoszczędzicie cztery miliony,
- jeśli się uda? - Mówiłam, że to dochodowy biznes.
- Kto z FBI się tym zajmuje? - Klient nie chce ujawniać się
przed władzą. Specjalizuje się w restrukturyzacji firm
- przez wykup lewarowy. - Nabywa upadające firmy,
zwalnia pracowników, zmienia branżę i zgarnia miliony.
- Bezwzględne. - Więc pomyślałaś o mnie?
Wiem, że jesteś skuteczna. I ci ufam.
Co ty na to?
Pomożesz dawnemu kontaktowi?
- Cześć. - Cześć.
- Kto zaginął? - Samuel Patel.
Główny księgowy Benedict Global.
Jego nieobecność na spotkaniu wzbudziła podejrzenia.
Ostatnio widziano go w windzie na parking.
- Nie dotarł do domu. - Żona?
Tak, praca. To pracoholik. Nie bierze wolnego.
Wstaje o piątej rano i wraca do domu o 19.
Jak w zegarku. W weekendy zostaje dłużej.
- Powinien zmienić zawód. - Skończył matematykę
na Stanfordzie z wyróżnieniem i studia MBA.
Całe życie pracował na tę posadę.
Nigdy bym tam nie poszła.
Korporacje zabiją klasę pracującą.
Masz na myśli roboty?
- Jak to? - To stara maszyneria.
Wiesz, że w Amazonie pracuje 45 000 robotów,
a niedługo będzie jeszcze 20? Jeśli chcesz zatrzymać pracę,
popracuj nad zdolnościami interpersonalnymi.
- Jak ty, słońce? - Błyskotliwe.
Dlaczego Hart wybrała tę sprawę?
Facet jest w niebezpieczeństwie. Na to się pisałaś.
Ma ogromne ubezpieczenie. Nie żądają okupu.
Nie chodzi o pieniądze.
To coś osobistego.
Gdzie moje pieniądze?
Proszę, wypuść mnie. Pomyliłeś się.
- Jestem księgowym. - Nie.
Jego księgowym.
Ile Benedict płaci ci za milczenie?
Co zrobiłeś z naszymi emeryturami?
Powiedz, a cię wypuszczę.
- Nie każ mi cię krzywdzić. - Proszę.
Chcę usłyszeć jego imię.
Kto ukradł nasze emerytury?
Powiedz to!
Lester Benedict.
A teraz...
chcę usłyszeć, jak to zrobił.
REZERWACJA SAMUEL PATEL
Brak śladów walki.
Bo się nie spodziewał. Porywacz na niego czekał.
- Dużo wejść na parking. - Dlaczego tutaj?
Nie ma kamer.
Takie miejsca są ryzykowne. To amator.
- Dużo tu ludzi. - Dostępność jest ważniejsza.
Rączka od bagażnika.
Patel nie mógł uciec.
Wywiózł go w bagażniku jego samochodu.
Wszystkie płatne drogi rejestrują historie transakcji.
- Gdzie dojechał? - Zgubiłem go pod mostem.
- Zmienił pojazdy. - A kamery na bramkach?
Zobaczymy kierowcę?
Zabezpieczył się. Ma okulary przeciwsłoneczne i czapkę.
Nad parkingiem jest kamera, a po drugiej stronie bankomat.
- Może gdzieś się załapał. - Muszę mieć płatek.
- Co? - Płatek ucha. Twarze się zmieniają.
Waga się waha, odciski palców z wiekiem są mniej wiarygodne.
Ucho jest najlepszym identyfikatorem.
Jest uformowane już u noworodków.
Jasne, płatek obniża się i rośnie.
- Ale ogólny kształt się nie zmienia. - Masz bazę danych?
Pracuję nad tym.
Jest.
- Dokąd idziesz? - Zaraz wracam.
Pogadam z Benedictem.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
- Dzień dobry. - Mogę jakoś pomóc?
Przyszedłem do Lestera Benedicta.
- Nazwisko? - Bryan Mills.
- Mills? - Tak.
- Nie widzę w terminarzu. - Chodzi o księgowego.
Proszę z nami.
Lester Benedict? Bryan Mills. Miło poznać.
- Czego chcesz? - Valerie Banner zatrudniła moją firmę
do pomocy w sprawie Patela.
Chciałem zdobyć dostęp do jego biura i nagrań z kamer.
I jego maili, służbowych i prywatnych.
Prosiłem o dyskrecję.
Zadzwoń do Valerie.
- Złe wieści? - Odsunęli nas od sprawy.
Zajmą się tym na własną rękę.
- Co się stało? - Nie wiem.
Węszenie ich odstraszyło.
- To mieliśmy robić. - Nie obchodzi mnie to.
Zapłacili w całości. Łatwa kasa.
Niedługo zrobię przelew. Możesz odpuścić.
Uroczy jak na złego gościa. To na pewno tu?
Znalazłem kierowcę na zdjęciu policyjnym.
Norman Wilkerson. Benedict Global zamknęło jego zakład.
Mamy motyw.
- Hej, Hart. - Benedict Global chce
rozwiązać sprawę wewnętrznie. Nie zajmujemy się już nią.
Trochę za późno.
Jesteśmy właśnie u porywacza.
- To Norman Wilkerson. - Powiedziałam, że to koniec.
Skąd taka decyzja?
Nie chcieli, żeby ktoś trzeci się mieszał.
Boją się, co możemy znaleźć.
Wsiadaj.
Podjazd.
Do bagażnika.
Rzuć broń.
- Nie jesteś gliną. - A ty zabójcą.
- Nic o mnie nie wiesz. - A jednak.
Wiem, że masz rewolwer, którego nie umiesz przeładować.
Wygląda na stary.
Broń ojca?
Tak. Przez całe lata tkwił w szafie.
Jak się nazywasz?
- Norman. - Jestem Bryan.
Musisz podjąć ważną decyzję.
Ja mogę pociągnąć za spust.
A ty?
A teraz...
chcę usłyszeć, jak to zrobił.
Benedict przekonuje pracowników do niższych pensji.
Zapłaciłby po zbilansowaniu ksiąg.
Mówi, że tylko tak można uratować firmę.
Benedict żeruje na ich lojalności.
Pracują tam od lat.
Są gotowi poświęcić wszystko.
Ale kiedy zakład zaczyna wychodzić na plus
i czas zapłacić pracownikom...
Benedict ogłasza bankructwo.
Patel opisuje wszystkie kruczki, które pozwalają mu kraść emerytury.
Setki milionów dolarów. Zrobi to ponownie.
- Jak to? - To piąta firma, którą zaatakował.
Pomyśl, ile miast zniszczył, ile rodzin rozbił.
A uczelnie i firmy szkoleniowe płacą mu za prowadzenie wykładów.
Jaki masz plan?
Zaszantażuję tym nagraniem Benedicta, żeby dostać 245 888 dolarów.
- Precyzyjna kwota. - Tyle ukradł.
Chcę odzyskać, co moje.
Żądam sprawiedliwości.
Jestem tylko jeden.
Wyczyściłem wszystkie karty kredytowe.
Krewni się odcięli.
Żona sprzedała obrączkę.
Teraz chcą mi odebrać dom.
To moja ostatnia szansa.
Nie użyjesz w sądzie wymuszonych zeznań.
Pomyśl o koszmarze wizerunkowym. Benedict zapłaci za milczenie.
- Jeśli złamał prawo... - Nie.
On jest poza prawem.
Jeśli to zrobisz, skończysz w więzieniu.
Albo zginiesz.
Dobrym ludziom dzieje się krzywda i nikt nie reaguje.
Nie chcę się poddać i umrzeć.
Nie ma mowy.
Racja.
- A więc musimy być sprytni. - My?
- O czym mówisz? - Santana zabrała Patela do domu.
- Gdzie Norman? - W motelu, póki nie skończę.
- Z czym? - Odzyskam jego pieniądze.
- Nie jesteśmy krzyżowcami. - Mieliśmy kogoś uratować.
Miałam już z takimi do czynienia. Groźby nie zadziałają na Benedicta.
Celuj w to, na czym mu zależy.
Pieniądze.
Musimy zaaranżować spotkanie.
- Łatwo mówić. - Jakim autem jeździ?
Co jest?
KILROY TU BYŁ
- Robiłeś to już? - Tylko nowicjusz potrafi
- sterować autem przez radio. - Kontrolujesz dźwięk?
System sterowania, stabilizatory, tempomat, GPS, Bluetooth.
Zautomatyzowane systemy wygodne dla kierowcy.
I dla mnie.
Witaj, Lester.
Fajne auto.
- Kupione czy leasing? - Kim jesteś?
To nieistotne. Najważniejsze, że reprezentuję klienta,
któremu należy się pokaźna kwota. Przyszłam ją odebrać.
Mam tu pendrive'a z zeznaniem twojego pracownika,
w którym szczegółowo wyjaśnia twoje nielegalne praktyki.
A dokładnie jak kradniesz emerytury z firm, które przejmujesz.
Nie podobają mi się te szalone oskarżenia.
Te zeznania to pomówienie.
Nie przyjmą tego w sądzie.
Oczywiście, że nie. Ale szkoda, gdyby wylądowały na YouTubie.
- Działam legalnie. - Przelewanie pieniędzy
na tajne zagraniczne konta jest legalne?
Zapomnij o reputacji.
Pomyśl o reakcji zarządu.
Nie ty pierwsza mnie szantażujesz.
Mój klient ustąpi po spłaceniu długu.
Zostaw moje auto.
Dla ciebie to drobne.
Jeśli zapłacę, pojawi się więcej oskarżeń. Bez końca.
Taka cena szemranych interesów.
- Ile? - Dwieście pięćdziesiąt tysięcy.
Byleby to się skończyło.
Pendrive jest twój.
Musimy chronić tożsamość Normana.
Stosujesz wszystkie środki ostrożności?
Trzeba tylko przelać kasę na PayPal,
kupić za to Bitcoiny, otworzyć fikcyjne konta,
kupić karty podarunkowe, zrobić zakupy online,
zwrócić towary i mamy gotówkę.
Coś czuję, że chowasz w necie kasę.
Internet to mój cyfrowy materac, niestety pod każdym względem.
- Ohyda. - Santana.
Dziękuję.
Nie musisz sprzedawać domu.
Moja żona go uwielbiała.
Powinieneś go widzieć pierwszego dnia.
Rozpadał się.
Całkowicie go odnowiliśmy.
Co weekend nowy projekt.
Kiedy Kate zaszła w ciążę,
miesiącami szykowała pokój dla dziecka.
Musiał być idealny.
Wiła gniazdko.
Zmiany w szafach doprowadzały mnie do szału.
Instynkt przetrwania.
Natura trzyma nas blisko domu.
Oddałbym wszystko, żeby Kate tu była.
Układała w szafach.
- Powiedz jej to. - Powiedziałem.
Teraz już za późno.
To przeze mnie odeszła.
Nie przez Benedicta.
Po zamknięciu zakładu...
zacząłem się staczać.
Dlaczego mi pomogłeś?
Przez wujka.
Kiedy byłem młodszy, pracował w fabryce.
Prawie całe miasto
było tam zatrudnione.
Ale pojawiły się korporacje i ją zamknięto.
Kiedy w mieście fabrycznym zamyka się fabryka...
Sam wiesz.
Wszystko się rozpada.
Twój wujek...
Doszedł do siebie?
Znalazłem go martwego.
Zwisał z krokwi.
Musiałem go ściągnąć przed powrotem ciotki.
Ciotka...
obwiniała korporacje, ale ja winiłem siebie.
Że nie zrobiłem więcej.
Mogłem zrobić więcej.
Powinienem był pomagać mu walczyć.
Dwieście tysięcy dolarów.
Wystarczy na nowy start.
Strach w oczach Benedicta był wart miliony.
Co powiedziałeś?
- Co się wydarzyło? - Poszedłem do niego.
Czekałem przy wjeździe na parking.
Myślał, że jestem bezdomny.
- Próbował dać mi drobne. - Miałeś się nie wychylać.
To nie w porządku. Co z resztą?
Niech wie, że to nie koniec.
I myślisz, że jak zareagował?
- Zabiją cię. - Co?
Posłuchaj mnie.
- Gdzie broń? - W pokoju.
Idź po nią. Zastrzel każdego, kto wejdzie na górę.
A ty?
Norman.
Według policji to miało być włamanie.
Domy na sprzedaż to częste cele.
Tabliczka na trawniku to zaproszenie dla włamywaczy.
Przy drzwiach jest skrzynka z kluczem.
Wszystko gra? Jesteś cały we krwi.
Nie jest moja.
Dlaczego Benedict tak zaryzykował?
Bo Norman do niego poszedł.
Wiedział, że to nie koniec.
Wiedział, że problem zniknie.
Dobrym ludziom dzieje się krzywda.
I nikt nie reaguje.
Norman chciał sprawiedliwości.
Ty chcesz zrobić coś innego.
Benedict na to zasłużył.
- Pamiętasz twoją ostatnią zemstę? - Tak. Też zasłużył na kulkę.
Trafiłeś do więzienia, prawie zginąłeś i rozwiązano nasz zespół.
Dlaczego miałbym go nie zabijać?
Sprawiedliwość powinna tworzyć porządek.
Nie chodzi o zaspokojenie złości, a o balans.
Kara musi być proporcjonalna.
Dobrze.
Jak powinno się go ukarać?
Weźmy stronę ze sztuki Normana.
Patel już raz zeznał. Może mógłby to zrobić oficjalnie.
Upozorowali samobójstwo.
Pewnie ta sama osoba zabiła Normana.
Benedict sprząta bałagan. Trup po trupie.
- Nie udowodnimy tego. - Trzymaliśmy się zasad.
Czas zamknąć Benedicta.
Gdzie jego auto?
FRANK FIELD, VIRGINIA
GPS w samochodzie wskazuje
- na lotnisko w Virginii. - Próbuje uciec.
- Daleko? - 30 minut.
Nawet jeśli zmienię sygnalizację, nie zdążycie.
Dokąd leci?
Belize. Ma tam dom, jeździ co kilka miesięcy.
Państwo za nic go nie wyda.
- Pojadę po niego. - O czym mówisz?
Sprowadzę go.
Nie powtórzymy Meksyku.
Sporo tu bywałam. A ty?
W wielu miejscach nie byłem.
To miejsce wypoczynkowe.
Bezpieczna przystań dla przestępców.
- Idealnie dla Benedicta. - Tak.
Rząd nie patrzy, dopóki dostaje swoją działkę.
- Co z jego posiadłością? - Chyba fortecą.
- Ochrona? - Najdroższa.
Kilroy nam pomoże.
Benedict się zabezpieczył.
Prywatne wojsko?
Antyterroryści.
Opłacani przez rząd, ale to zabójcy do wynajęcia.
Benedict płaci za całodobową ochronę.
Słyszysz? Facet ma miniarmię.
Twój kontakt się wywiązał?
- Dostarczyła wszystko? - La Tumba nigdy nie zawodzi.
To po hiszpańsku grób.
Tam zazwyczaj chowa towar.
To na pewno ten?
Ziarna kopi luwak. Dwieście dolarów za pół kilo.
Skąd taka cena?
Cybet. Ziarna wydobywa się ze zwierzęcych odchodów.
Napijesz się? Z tym masz problem,
a Agencja ds. Żywności i Leków dopuszcza larwy w soku.
- Nie chcesz usłyszeć o płatkach. - Co z Millsem?
- Brak kontaktu. - Wiemy, jak to się skończy.
Goście pokroju Benedicta niszą setki żyć.
Po co? Żeby wypchać kieszenie?
Zasługuje na coś gorszego niż śmierć.
- Przysługa za przysługę. - Oczywiście.
Potrzebuję informacji na temat Lestera Benedicta.
Jak uregulował należności?
- Pieniędzmi. Jak inaczej? - Jak ci zapłacił?
- Czekiem, wpłatą na konto? - Przelewem.
Potrzebuję szczegółów transakcji.
Informacje o klientach są poufne.
Nie bez powodu przyszłaś do mnie.
Teraz ja jestem u ciebie.
Benedict może zniszczyć każdego, kto wejdzie mu w drogę.
Przed bramą ktoś czeka i chce z panem rozmawiać.
- Odeślij go. - To ten z biura.
Kim jesteś?
Witaj, Lester.
Przebyłem daleką drogę. To ostatnie ostrzeżenie.
Poddaj się...
albo wymierzę sprawiedliwość.
Powodzenia.
Kilroy, wyłącz kamery.
Zabijcie go.
- Co się dzieje? - Bez obaw. Zajmiemy się nim.
Proszę tędy.
Zająć pozycje.
Załatwmy go.
Santana, pomożesz?
To za Normana.
- A to za Patela. - Nie.
Nie wyjdę bez ciebie, Lester.
Nie marnuj amunicji. Pokój jest kuloodporny.
- Widzę panel sterowania. - Nie mam dostępu.
Benedict musi otworzyć.
Zaczekaj. Mam plan schronu.
Za lewą ścianą jest szyb.
Powiedz.
Jak powinienem cię ukarać?
Co będzie proporcjonalne do bólu, który spowodowałeś?
Kod Hammurabiego. Oko za oko.
Ząb za ząb.
Ile?
Ile chcesz?
Zapłacę ci.
Opowiem ci historię.
O pewnym człowieku.
Dobrym.
Ożenił się z licealną miłością.
Zaczęli wspólne życie.
Nie mieli pieniędzy.
Ale to nie było ważne, bo ciężko pracowali.
Po latach oszczędzania
w końcu udało im się
kupić dom.
Amerykański sen.
Mały domek. Nic nadzwyczajnego.
Podobał im się.
Pokochali go.
Bo był ich.
Zarobili na niego.
Może kiedyś, gdyby siedział cicho i przestrzegał zasad,
przeszedłby na emeryturę.
Spędziłby resztę dni z żoną.
Nie ja go zabiłem.
Nazywał się Norman.
Sam stworzyłeś te zasady.
A potem je złamałeś.
- Bo mogłeś. - Kim jesteś?
- Czego chcesz? - Dobre pytanie.
Kiedy tu przyjechałem,
nie wiedziałem, co zrobię.
Chciałem postawić cię przed sądem.
Takim gnidom wszystko uchodzi na sucho.
Potem pomyślałem, że cię zabiję.
Powoli.
Boleśnie.
Ale dla ciebie...
śmierć byłaby zbyt łatwa.
Musiałem znaleźć karę,
która byłaby proporcjonalna.
Wpadłem na lepszy sposób.
Zlikwidowaliśmy twoje konta.
- Nie rozumiem. - Jesteś spłukany.
- Kompletnie. - To niemożliwe.
Znaleźliśmy wszystkie twoje konta. Co do jednego.
Sam zobacz.
Śmiało.
Wszystkie wyczyszczone.
Nawet te, których nikt miał nie odkryć.
Konto na Kajmanach, w Luksemburgu, depozyt w Bahrajnie?
Czyste co do dolara.
To nie jest prawda. Nie może być.
W ten sam sposób kradłeś emerytury.
Nawet kiedy miałeś więcej pieniędzy, niż mogłeś wydać.
- Teraz wiesz, co czują. - Gdzie one są?
- Co zrobiłeś? - W tej chwili
mój zespół rozdaje te pieniądze.
Ludziom, którym je ukradłeś.
To mało, ale to dobry początek.
Nie. To niemożliwe.
Nie o to powinieneś się martwić.
Chyba przybyła reszta żołnierzy.
Nie ciesz się.
Nie przyjechali cię ratować.
Wiedzą o twojej sytuacji finansowej,
a moi ludzie zabrali to, co już zapłaciłeś. Tak to bywa z najemnikami.
Trzeba im płacić.
Inaczej stają się wrogami i sami odbierają zapłatę.
- Nie. Nie możesz. - Zrównają to miejsce z ziemią.
Ukradną wszystko, ale to nie wystarczy.
Przyjdą do ciebie. Po pieniądze, których nie masz.
Co zrobią potem...
- zależy od nich. - Nie zostawiaj mnie, proszę.
Musisz podjąć decyzję.
Albo spędzisz resztę życia w jakiejś ciemnej dziurze...
albo...
Norman postanowił walczyć.
Co zrobisz ty?
Teraz tobie odebrano wszystko.
Proszę, zaczekaj.
Powodzenia.
Tekst polski: Kinga Stańdo